Dzień Kobiet

Lekcja historii: Międzynarodowy Dzień Kobiet swoje korzenie ma w starożytności. A dokładniej w  Matronaliach – to rzymskie święto obchodzone przez zamężne kobiety (matrony) 1 marca. Podczas Matronaliów kobiety udawały się do gaju przy świątyni Junony na Eskwilinie. Składały bogini w ofierze kwiaty i modliły się o szczęście w życiu małżeńskim, zaś w domu wyprawiały poczęstunek dla swoich niewolników. Tego dnia mężczyźni obdarowywali swoje żony prezentami i spełniali  ich życzenia. Pierwsze obchody Narodowego Dnia Kobiet odbyły się 28 lutego 1909 r. w Stanach Zjednoczonych. Zapoczątkowane zostały one przez Socjalistyczną Partię Ameryki w odpowiedzi na fatalne warunki zatrudnienia robotnic w fabrykach tekstylnych na terenie Nowego Jorku. Więcej informacji na ten temat TUTAJ (ang).

W Europie oczywiście pierwsza była Dania – W 1910 roku Międzynarodówka Socjalistyczna w Kopenhadze ustanowiła obchodzony na całym świecie Dzień Kobiet, który służyć miał krzewieniu idei praw kobiet oraz budowaniu społecznego wsparcia dla powszechnych praw wyborczych dla kobiet. Pomysł przypisuje się Klarze Zetkin. Ustanowienie Dnia Kobiet zostało przyjęte w drodze anonimowego głosowania, bez ustalania dokładnej daty jego obchodów, o czym poczytać można tutaj. W latach 1913 i 1914 podczas Międzynarodowego Dnia Kobiet odbyły się demonstracje antywojenne, w czwartek 8 marca 1917 (23 lutego 1917 roku wg kalendarza juliańskiego) kobiety w Rosji zorganizowały strajki i protesty pod hasłem „chleb i pokój” rozpoczynając rewolucję lutową. Cztery dni później abdykował car, a rząd tymczasowy przyznał kobietom prawa wyborcze. Po rewolucji październikowej, feministka bolszewicka Aleksandra Kołłontaj przekonała Lenina do ustanowienia 8 marca oficjalnym świętem w Rosji. Stało się tak, ale do 1965 roku był to normalny dzień pracy. 8 maja 1965 roku dekretem Prezydium ZSRR Międzynarodowy Dzień Kobiet ustanowiono dniem wolnym od pracy „w celu upamiętnienia zasług kobiet sowieckich w budowie komunizmu, w obronie ojczyzny podczas wielkiej wojny ojczyźnianej, ich heroizm i bezinteresowność na froncie i na tyłach, a także zaznaczyć duży wkład kobiet w umacnianie przyjaźni między narodami i walkę o pokój„.

Polska, będąca wówczas krajem komunistycznym, przejęła to święto – szczególnie mocno podkreślano jego znaczenie w latach 70′. Była to okazja do uzupełniania braków w zaopatrzeniu, dlatego wręczano paniom takie dobra materialne jak rajstopy, ręcznik, ścierka, mydło, kawa, jednak najważniejszym symbolem Dnia Kobiet stały się kwiaty, a dokładniej goździki (wyparte w późniejszych latach przez tulipany). Był to też kolejny pretekst do zwiększonej konsumpcji napojów alkoholowych w wykonaniu Panów, którzy namiętnie opijali zdrowie swoich Pań. Po upadku komunizmu święto to straciło na znaczeniu do roku 2000, kiedy z inicjatywy grupy Porozumienie Kobiet 8 Marca powstała idea Manify. Jest to slangowe określenie manifestacji, czyli wg słownikowej definicji – wystąpienie zbiorowe, zgromadzenie, mające na celu wyrażenie protestującej przeciw czemuś lub popierającej coś części opinii publicznej. Jest to publiczne okazywanie uczuć, postawy wobec czegoś lub kogoś przez jednostkę lub grupę. W państwie demokratycznym stanowi sposób korzystania z wolności zgromadzeń. Dzięki manifom, święto kobiet odzyskało swój feministyczny charakter. Błędem jest postrzeganie manifestacji, jako agresywnej formy walki kobiet „o coś”. W naszym rozumieniu, jest to deklaracja naszego stosunku, poparcia dla Praw Kobiet. W tym roku udział w Manifie jest o tyle ważny, że przypada w 100 lecie otrzymania przez polskie obywatelki praw wyborczych. Idziemy na manifę okazywać wdzięczność za to, że możemy być wolne, niezależne i hałaśliwe 🙂

image1koszulka H&M

Długo myślałyśmy na tym, czego sobie i innym kobietom życzyć, ale chyba nic nie oddaje lepiej naszych intencji, niż nasze słowa sprzed roku:

Wszystkim Kobietom życzymy, aby podejmowały samodzielne decyzje, zawsze kierując się głęboką troską o swoje potrzeby, następnie dobro innych kobiet, aby ze sobą nie rywalizowały i nie walczyły, aby czuły jedność i siostrzeństwo. Aby były mądre i dojrzałe, słuchały siebie, odporne były na manipulacje, aby poczuły, ze są Kobietami przede wszystkim, a nie żonami, matkami i rolami społecznymi. Aby kochały siebie tak jak nikt inny nie jest w stanie ich pokochać, aby zagrzebany głęboko wstyd już nigdy im nie zaszkodził, aby nie zapominały, ze ich potencjał tkwi w kompetencjach, wrażliwości i intelekcie, a nie zewnętrznej powłoce ciała. By przestały kłamać i udawać kogoś kim nie są. By zaczęły się czuć równe, nigdy gorsze i dały sobie prawo być szczęśliwe!

IMG_6385(1)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.